|
Strona 1 z 5
W ukształtowaniu szkolnictwa muzycznego w Polsce dużą rolę odegrało środowisko śląskie. Województwo katowickie było jednym z pierwszych regionów, w którym natychmiast po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej w roku 1945, zaczęło budzić się życie muzyczne.
Już w lutym 1945 roku reaktywowało swą działalność Śląskie Konserwatorium Muzyczne, które w ramach przeprowadzonych reform podzielono na dwie niezależne placówki: Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną oraz Gimnazjum i Liceum Muzyczne, przemianowane później na Państwowe Liceum Muzyczne.
Okazało się też, że mimo przewagi technicznych zainteresowań ludności, Śląsk potrafił się stać poważnym „ogniskiem” kulturalnym, pozwalającym na istnienie dwóch orkiestr symfonicznych – Filharmonii Śląskiej i Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Państwowej Opery Śląskiej, Operetki Śląskiej, Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” oraz licznych chórów i orkiestr amatorskich.
Bytom po II wojnie światowej był jednym z ważniejszych ośrodków życia muzycznego w kraju. Już w marcu 1945 roku przybył tu, znany na Śląsku działacz i kompozytor, Stefan Marian Stoiński , który z polecenia władz wojewódzkich zorganizował szkołę muzyczną. Na szkołę wybrano piękny budynek w stylu neogotyckim przy ulicy Moniuszki 17, który posiadał zabytkową aulę.
Naukę rozpoczęto 1 września 1945 roku.
Dyrektorem Konserwatorium Muzycznego, bo taką nazwę miała wtedy ta szkoła, został właśnie Stefan Marian Stoiński. Na podstawie rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 17.11.1945r.
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 nast. » koniec »»
|
